Zorlu bir süreç başladı. İşin teorisini biliyordum ama pratik deneyimim kesinlikle yoktu. O sırada farkında değildim ama zorlu bir süreç olacaktı. İşin kendisinden çok koşullardı zorluğu yaratan. Deneyimsizlik, aletsizlik ve zamansızlık ama sonunda bir şekilde becerdim, becerdik. İlk başta Giresun'dan arkadaşım Murat Gül usta geldi, bana hızlandırılmış on günlük kurs verdi. Beraber başladık ilk maderleri çakmaya. Sonra tabii geri Giresun'a döndü ve tek başıma kaldı. Bazı arkadaşlar ara sıra yardıma geldi, zımpara, astar boya gibi işlerin ucundan tuttu ama kayığı sarmak neredeyse tamamen benim işim oldu. Elbette bir yardımcıya ihtiyaç vardı. Gerçi çeşitli düzenekler yardımıyla tek başıma çalıştığım aralar da oldu, her zaman yardımcı bulamıyordum, ama bu süreçte en büyük yardımcım eşim Özlem Yeşilada Binder oldu. Neredeyse sürecin zorunlu aralar hariç tamamında yanımda oldu. Sürüne sürüne bitirdik :) Uzun sürdü haliyle, çünkü diğer işlerimizden ötürü hiçbir zaman profesyonel ustalar gibi tam gün çalışamadık. Tabii bir de öğrenme süreci vardı.