Kayık arası Latmos’tan sonra tekrar kayıktayım. En son sancak parampeti tamamlamıştık ve böylece kayığın sancak tarafı tamamen sarılmış oldu. İskele parampetin de yarısını bitirmiştim zaten. Yani çok az kaldı, sargı bitti diyebilirim.   Sancağa son parçayı da çakınca öyle şaşkın şaşkın baktım. Hayranlık diyemeyeceğim, daha çok şaşkınlık. Başladığımda tamamen boştu kayığın sancak tarafı, bomboş. Hayatımda ilk defa böyle bir işe girişiyordum. Teorik bilgi tamam ama pratik sıfır

Kanlı mader bir ikileme dair. Güzel bir şey yaparken bile can yakmamızla nasıl yüzleşebileceğimiz, uzlaşabileceğimiz sorusuna dair.

Ne macera oldu şu ana kadar kayık projesi, ne yolculuk! Her şeye rağmen, tüm zorluklara rağmen ilerliyor. Bazen durup düşünüyorum, ne bu diye. Bir takıntı, bir saplantı mı? Yoksa bir direniş mi? Neye direniş? Gece kayıktan Her ne ise, kayık ilerliyor. Uzun bir ara vermiş gibi gözüksem de bu ara bir hazırlıktı, bir bakıma oyunun son perdesine hazırlık. Son usta sorunundan sonra kayığı bitirme işi bana kalınca, belki de baştan beri böyle olmalıydı, bilemiyorum, haliyle bir süre

Yerleşme faslı bittikten sonra asıl konuya döndüm: kayığın sarılması. İskeleye son ustamız başlamıştı zaten. Onu şimdilik olduğu gibi bırakıp sancağı da aynı seviyeye getirmeye karar verdim. Sarmanın ilk aşaması postaları uygun hizaya getirmek. Bunun için ilk önce bir bodoslamadan diğerine ipler geriyorsunuz. Böylece hangi postaların oyunbozanlık ettiğini anlamaya çalışıyorsunuz. Buna tasar yapmak diyor ustalar. Niye hizayı bozmuş bazı postalar diye sorabilirsiniz? O ustanın

Bir süredir sessiz Kayık1934. Zorluklar bekliyordum ama bu kadarını değil. Yine usta sorunu. Soruyorsun kaça yaparsın, veriyor fiyatını. Hiç pazarlık etmeden kabul ediyorsun. Tarih veriyor, tamam diyorsun. O tarihte teslim edemiyor, boş ver diyorsun. Sonra kendi verdiği fiyatın az olduğuna hükmediyor. Ama aylar sonra. Tekrar arttırıyor fiyatı. Öyle az da değil. Neredeyse iki katı. Hem de sona yaklaştığımızda. Çalışmayı bırakıyor, haber vermiyor. Söz sözdür. Tutulamayacaksa ay

Ve boya işlerimiz de başladı. Henüz sadece postalara, kemerelere ve diğer bileşenlere kaba astar. Aslında bir parça da antrenman. Kayığımız 1930’lar ve öncesini canlandıracağı için o dönemdeki gibi boyalı ve çok renkli olacak. Yani epeyce boya işimiz var. Ama vernik olmayacak. Çünkü o dönemde yok. Dolayısıyla, bu ilk astar ileriki günlere hazırlık oldu, biraz kaslarımızı açtık. Sonuçta projemizin ana temalarından biri katılımı özendirmek, bu işleri gönüllülerle yapmak. Bana y

Kayık1934 projesinde artık güverte, yaşam alanı ve armanın tasarımı konularına geldik.

Her şeye rağmen devam ediyoruz demiştim. Sonunda kemereleri de yerleştirmeye başladık. Ustalarımız çalışırken ben de bir kenarda artık yüksekliği belli olmuş güverteden direk yerleri için ölçüler alıyorum. Sağıma doğru kayığımızın inşa eden İsmail Usta, onun solunda yardımcısı Şenol Usta ve İsmail Usta'nın oğlu Onur. Ufaktan işi öğreniyor. Güvertemiz bu şekilde olacak. Açıklık alanın ortasına boyu kurtaran bir kutu kamara gelecek. Sağdan soldan yan güverteler olacak. Kayığın

Artık tırhandilimizin iç kısmına geldik. Yaşam alanının gerekli ölçülerini belirlememiz gerekiyor. O yüzden geçen hafta bu işle ilgilendim.

Kayık1934'te iç bağlantılara geçtik. Sotropo ve baş akrep yerleşti, ıstralyaları yerleştiriyoruz.

Kayığımızı yeni yerine taşıdık, ardından pandemi yasağını bekledik ve sonunda kaldığımız yerden tekrar başladık tırhandilimizin yapımına.

Tekrar merhaba. Bir süre ara verdiysek de paylaşımlarımıza, kayık ilerliyor. Teker teker postalar kesildi, biçildi ve yerlerine yerleştirildi. Çepeçevre sardılar kayığı. Kolay değil, gövdeye istenen şekli vermek için teker teker uğraşmak gerekiyor. Fotoğrafta görüldüğü gibi, postaların açı ve eğimleri baştan sona değişiyor. Kuşaktan kuşağa aktarılmış ölçüler. Tırhandil ölçüleri. Tırhandilimiz, kimimiz için olağandan geniş. İstisna değil bu genişlik. Tek bir türü yok tırhandil

Kayığımız ilerliyor. Mehmet Usta son derece özenerek çalışıyor. Hiçbir şeyi aceleye getirmiyor. Sağlamlık ve yüksek manevra gücü önceliklerimiz. Sadece yelkenle gideceği için gövdenin, yani tırhandilimizin manevra yeteneği özellikle önemli. Yekeye süratle cevap vermeli kayığımız ve olabildiğince dar alanda dönebilmeli. Sağlamlık ise her zaman iyi bir şey. Her türlü denize hazır olsun. Şu anda postalar yerleştiriliyor. Fotoğraflardan da görüleceği gibi, bir kısmı gerçek, bir k