Kayık1934'te iç bağlantılara geçtik. Sotropo ve baş akrep yerleşti, ıstralyaları yerleştiriyoruz.

Kayığımızı yeni yerine taşıdık, ardından pandemi yasağını bekledik ve sonunda kaldığımız yerden tekrar başladık tırhandilimizin yapımına.

Bir süredir hareket yoktu kayığımızda. Beklenmedik bir ara vermek zorunda kalmıştık. Şimdi tekrar başladık çalışmaya kaldığımız yerden. Yeni çalışmalara geçmeden önce kısaca neden ara verdik onu anlatayım. Bir kayığın öyküsü denize indiğinde başlar. Bizimkinin daha inmeden başladı, tuzlu suya değmeden. Kırk küsur km yol gitti, dağları aştı, çam ormanlarından geçti ve suya ulaşmaya çalışan bir balık misali, Milas’tan Gökova kıyısına, Ören’e vardı. Hayır, henüz denize inmedi. B

Böyle bir soru sormuştum. Yanıt her ikisi. Yelken armalarının tarihinde en büyük sorunlardan biri bu. Terimler kültürden kültüre değişiyor. Fotoğraftaki arma İngilizce konuşulan dünyada, hatta Kuzey Avrupa’nın tamamında brigantin olarak adlandırılırken, Akdeniz dünyasında bazı geleneksel denizcilik kültürlerinde uskuna olarak adlandırılabiliyor. Dolayısıyla her iki yanıt da doğru. Brigantinde pek sorun çıkmayabilir. Bilenler için evet bu bir brigantin. Ama uskuna deyince iş k

Geleneksel yelken çağı denizciliğini anlayacaksak, sadece terimleri değil, onların ardındaki algısal dünyayı da kavramalıyız.

Geleneksel denizcilik aşkı ve bilgisiyle öne çıkan, Türkiye'nin bu alanda bence en önemli isimlerinden Cem Gür'ü kaybettik bir süre önce.