Bu temayı çok işleyeceğim yazılarımda. Bu proje bir yandan da bize dayatılmış, bence yanlış kültürel ve ideolojik kalıpları ve düşünceleri irdeleme projesi. Teknoloji bunların başında geliyor. Yapmakta olduğumuz yelkenlinin arması Son yazımı “Peki neden sakoleva? Neden yereli yaşatma çabası? Ne gerek var” diyerek bitirmiştim. İşte gereklerden biri başlıktaki düşünce. İki ayrı konu var burada. Sakolevadan başlayayım. Yereli yaşatma tartışması geniş bir konu, daha sonraki yazı

Taşınma sırasında direğimizle gönderimizi kayığın üzerine yerleştirdik. Böylece her ikisinin kayığımıza göre oranlarını görme imkânım oldu. Direğimiz güverteden 8.5 metre. Gönderimizse 15 metre. Kayığımızın 11.5 metre boyuyla karşılaştırınca gönderimiz epeyce dışarıya taşıyor. Yatay pozisyona indirdiğimizde epeyce büyük bir tente de açabileceğiz. Fotoğraftan vinci silip elimden geldiğince hem direği hem de gönderi olacakları konumlarına yerleştirdim ve ortaya böyle bir şey çı

Yaşlı ahşap makaralar. Eski diye bir kenara atılmış ahşap yelkenli makaralarının yeniden kullanımı.

Bu yazı kayık1934 projesinin sakoleva tırhandil kayığının yelken armasıyla ilgili. Armanın temel bileşeni sakoleva gönder anlatılıyor.

Ege'nin geleneksel denizcilik geçmişinden pek bilinmeyen ve neredeyse tamamen unutulmuş bir yelken arması: Çifte Sakoleva.

Yelken armalarıyla ilgili yanlış, hatta saçma bir bilgi var: “Kare yelken orsa gidemez”. Oysa bütün yelkenler gider.

Böyle bir soru sormuştum. Yanıt her ikisi. Yelken armalarının tarihinde en büyük sorunlardan biri bu. Terimler kültürden kültüre değişiyor. Fotoğraftaki arma İngilizce konuşulan dünyada, hatta Kuzey Avrupa’nın tamamında brigantin olarak adlandırılırken, Akdeniz dünyasında bazı geleneksel denizcilik kültürlerinde uskuna olarak adlandırılabiliyor. Dolayısıyla her iki yanıt da doğru. Brigantinde pek sorun çıkmayabilir. Bilenler için evet bu bir brigantin. Ama uskuna deyince iş k

Geleneksel yelken çağı denizciliğini anlayacaksak, sadece terimleri değil, onların ardındaki algısal dünyayı da kavramalıyız.

Geleneksel denizcilik aşkı ve bilgisiyle öne çıkan, Türkiye'nin bu alanda bence en önemli isimlerinden Cem Gür'ü kaybettik bir süre önce.

Konumuz direklerin adları ve ana yelkenin yeri. Ayrıca bir de yelken çağının direk türleri.

İlginç bir fotoğraf çıktı karşıma. İngilizcede tall ship denen yelkenlilerden. Düzgün bir çevirisi oldu mu Türkçeye bilemiyorum, ben yüksek direkliler terimini tercih ederdim. Çünkü burada tall sözcüğünden kastedilen direğin yüksek olması ve zor olan da yüksek direğe geçiştir. Çünkü arma iyice karmaşıklaşır. İlk önce arma teriminden başlayayım. Bilmeyenler için arma, motorsuz çağda deniz aracının motorudur. Fotoğrafta kırmızının içine aldığım kısım bir yelkenlinin armasıdır,

Geleneksel yelkenliler nasıl korunur konusu giderek daha çok konuşulur oldu. Ama genelde nesne olarak korunmaları üzerinde duruluyor. Sadece gövdeler konuşuluyor. Oysa hedef geleneksel denizciliğin yaşatılması olmalı. Ancak o zaman geleneksel yelkenliler ve gövdeleri de korunacaktır. Denizcilikleriyle yaşatılmaz, yani kullanılmazlarsa eninde sonunda sadece müzelik veya seyirlik olacaklardır. Bu yüzden Kayık1934 projesinde temel önceliğimiz geleneksel denizcilik, yani bir gele

Arma yelken çağının motorudur. Arma, arma diyoruz da bilmeyenler için nedir bu arma? Rüzgârın işe dönüştürülmesidir. Yelkendir sonuçta rüzgârı işe dönüştüren ama armasız bir yelken bayrak gibi dalgalanır rüzgârda, hiçbir işe yaramaz. Yelken işe yaramazsa, en iyi gövdeyi yapın fark etmez, o gövde hiçbir yere gitmez. Gövde kadar önemlidir arma. Arma, yelkenin kontrol altına alınıp rüzgâr enerjisinin işe çevrilmesini sağlayan aksam ve donanımların tamamıdır. Yani ipler, teller,

Yelken çağı denizciliğinin en önemli unsuru haliyle yelken armalarıdır. Bugünün denizciliğinde motor neyse o dönemde de yelken arması odur. Vurgulamak istiyorum, yelken değil, yelken arması. İkisi aynı şey değil. Yelken arması bugünün yelkencisine bile hazır gelir ve çok kafa yormasına gerek yoktur. Ancak ciddi yelken yarışçıları performanslarını arttırmak için arma sorularına kafayı yoruyorlar. Yelken çağı denizcilerinin motorları olmadığından, manevralarının güç kaynağı sad